Posts Tagged With: Amsterdam

Wspaniałe miasto Amsterdam

Święta, święta i po świętach… Zawsze tak jest, choć tym razem miałem wrażenie, że dłużej mi zabrał dojazd niż same święta 🙂 Ale od początku…

Jak wiecie, wybrałem sobie ambitniejszą drogę do Polski na Wielkanoc, a mianowicie wziąłem nocny autokar z Londynu do Amsterdamu (Megabus). Podróż minęła szybko i w miarę wygodnie, bo do Brukseli nikt koło mnie nie siedział. Były tylko dwa małe zgrzyty, przeprawa promem i pewne pasażerki. Na prom wjechaliśmy ostatni, więc kiedy już weszliśmy na „salony”, mogłem zapomnieć o miejscu do siedzenia, bo wszędzie się pokładali ci, którzy na prom dostali się pierwsi. Nic to, znalazłem kawałek podłogi. Co do pasażerek… Usiadły za mną dwie Amerykanki i chyba bym zwariował, gdybym nie mógł słuchać muzyki, bo przez moment ich posłuchałem. Zmienię temat, zanim wyjdzie ze mnie cała niechęć do Amerykanów…

Dotarliśmy do Amsterdamu około 9 rano i szybciutko się władowałem do tramwaju, żeby dotrzeć na dworzec i zostawić plecak w przechowalni. Byłem wcześniej w Amsterdamie ale nie jechałem tramwajem, więc się zdziwiłem, kiedy w środku zobaczyłem budkę z panem sprzedającym bilety. Taki mini kiosk Ruchu, choć gazet niestety nie miał 😦

Muzeum i "Amsterdam"

Muzeum i „Amsterdam”

East Indiaman "Amsterdam"

East Indiaman „Amsterdam”

Muzeum Marynistyczne znajduje się jakieś 15 minut spacerkiem od stacji, więc szybciutko się tam doturlałem i zacząłem sycić oczy widokiem dawnego Arsenału i statku (East Indiaman) „Amsterdam”. Jest to replika, ale robi wrażenie. Wrak oryginału spoczywa na dnie u wybrzeży angielskich. Środek Muzeum również robi duże wrażenie, bardzo nowoczesne wnętrza, miła obsługa i… tyle. Byłem rozczarowany ilością niewykorzystanego miejsca. Może za często bywam w Muzeum Sikorskiego, które jest niemalże zagracone, ale w Amsterdamie przesadzili. Sala z globusami była świetna. Spędziłem tam ponad pół godziny podziwiając te arcydzieła z XV i XVI wieku. Znalazłem nawet Rzeczpospolitą na jednym, ale zdjęcie mi wyszło niewyraźne. Zapewne ze względu na globusy, panował tam półmrok. Rozczarowanie moje jest spowodowane tym, że przecież Holandia kiedyś królowała na morzach. Straciła to panowanie na rzecz Royal Navy, ale jest się czym chwalić, a Muzeum sprawia wrażenie niedokończonego projektu. Globusy, statek i różne przyrządy używane kiedyś na żaglowcach na szczęście sprawiły, że nie żałuję wizyty (zwłaszcza zaglądania w każdy zakamarek statku), ale w moim rankingu dalej na pierwszym miejscu jest Muzeum Marynistyczne w Madrycie, w którym byłem dwa razy i za każdym razem szczęka mi opadała.

Globusiki

Globusiki

Ozdóbki

Ozdóbki

To nie ozdoby - to sondy ręczne (ołowianki) do pomiaru głębokości. W tę dziurkę nakłada sie łoju, do którego  przykleja się podłoże i mamy rozeznanie jaki rodzaj dna morskiego jest pod kadłubem (piasek, glina, muszelki, itp.)

To nie ozdoby – to sondy ręczne (ołowianki) do pomiaru głębokości. W te dziurki nakłada sie łoju, do którego przykleja się podłoże i mamy rozeznanie jaki rodzaj dna morskiego jest pod kadłubem (piasek, glina, muszelki, itp.)

Po muzeum miałem jeszcze czas na małe zwiedzanie, bardzo przyjemną 😉 pogawędkę w pubie z dwoma Norwegami i musiałem się zbierać do Jana Kiepury i ruszać nach Posen! gdzie się przesiadłem na pociąg do Wrocławia. Pociąg, mimo że jedzie przez pół Europy (i to tej lepiej rozwiniętej) od razu mnie wprowadził w polskie realia, ale starczy już tego narzekania.

W czasie zwiedzania Muzeum moja wyobraźnia chodziła na najwyższych obrotach i widziałem siebie na pokładzie statku, patrzącego na wyłaniający się z mgły zarys lądu… Myślę, że wszystkie przeczytane relacje podróżnicze pomieszane z twórczością Conrada zrobiły niezłą sieczkę z mojego mózgu 🙂

Krzysztof Arciszewski

Krzysztof Arciszewski

Nie może się oczywiście obyć bez polskiego śladu, a któż może się nam bardziej kojarzyć z Holandią niż Krzysztof Arciszewski (herbu Prawdzic). Urodzony 9 grudnia 1592 w Rogalinie kształcił się w szkołach ariańskich, a od 1619 służył na dworze Krzysztofa Radziwiłła. Pewnie zostałby w kraju, gdyby nie zabójstwo imć Brzeźnickiego, prawnika, który podobno zawładnął dobrami ojca Krzysztofa, Eliasza, a procesy, które po tym nastąpiły zrujnowały Arciszewskich. Krzysztof postanowił sam wyrównać rachunki i zastrzelił pana Brzeźnickiego, za co spotkała go infamia i banicja. Osiadł w Holandii, gdzie, korzystając ze wsparcia Radziwiłła, podjął studia w zakresie inżynierii wojskowej, artylerii i nawigacji. Wziął udział w wojnie trzydziestoletniej (1618-48). Przeniósł się do Francji, gdzie m.in. walczył dla kardynała Richelieu. W 1629 roku zaciągnął się na służbę holenderskiej Kompanii Zachodnioindyjskiej i został wysłany do Brazylii gdzie walczył z Hiszpanami i Portugalczykami (we wspomnianym muzeum w Madrycie można zobaczyć oryginalny Traktat z Tordesillas, podpisany w 1494r., dzielący nowoodkryty świat między Hiszpanię i Portugalię – w wyniku tego podziału Brazylia przypadła Portugalii). Wracał jeszcze dwukrotnie do Brazylii, zdobył twierdze Arrayal i Porto Calvo, dosłużył się generała a potem admirała, był wicegubernatorem i wodzem naczelnym wojsk holenderskich w Brazylii. Niestety nie układała mu się współpraca z gubernatorem de Nassau i w końcu podał się do dymisji. Pomimo natłoku obowiązków, Arciszewski znalazł czas na wykonywanie prac kartograficznych i zbieranie wiadomości na temat plemienia Tupi. Miał zamiar te informacje opublikować. Bardzo dobrze też traktował Indian, na których się natknął, nawet tych, którzy zmuszani byli walczyć dla Portugalczyków. Był pierwszym polskim kartografem i etnografem na kontynencie. W internecie można znaleźć pamiętnik napisany przez Arciszewskiego, bardzo ciekawa lektura.

W 1646 roku wrócił do Polski i przyjął od Władysława IV dowództwo artylerii królewskiej, walczył z Tatarami i Kozakami. Generał Arciszewski pojawił się nawet na stronach Ogniem i Mieczem, kiedy to Chmielnicki nadciąga na Lwów, z którego Wiśniowiecki uszedł. Arciszewski dowodził obroną miasta, a następnie dowodził artylerią królewską w odsieczy Zbaraża.

W 1650 roku podał się do dymisji i sześć lat później, 7 kwietnia, zmarł i został pochowany w Lesznie. Poza pamiętnikiem pozostawił po sobie rozprawę medyczną, wiersze i podobno całkiem niezłe portrety.

Tak więc wychodzi na to, że rzeczywistość mnie trochę rozczarowała. Muzeum warto zobaczyć, ale chyba nie opłaca się przyjeżdżać do Amsterdamu tylko po to. Zadowolony jednak jestem i miałem wielką frajdę podróżując 40 godzin zamiast lecieć dwie godziny 🙂

Bibliografia:

W. Słabczyński, Polscy podróżnicy i odkrywcy, Warszawa 1988, ss. 428.

H. Sienkiewicz, Ogniem i Mieczem, Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o., Kraków 2007, ss. 528.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Krzysztof_Arciszewski

Categories: Biogramy, Podróż, Różności | Tagi: , , , , , , , , , | Dodaj komentarz

Zmiany, zmiany, zmiany…

Trochę czasu minęło od ostatniego wpisu, ale to nie z lenistwa. Sporo się ostatnio dzieje w moim życiu i jako rezultat tego wyprawa niestety została odłożona o 6 miesięcy. Sześć miesięcy to niby nie dużo, ale wystarczająco żeby zmienić trasę. Bo jeśli będę wyruszał na początku przyszłego roku, muszę obrać inny kierunek ze względu na pogodę. Podróżowanie w zimie po Ukrainie czy Kaukazie może być trochę bardziej skomplikowane niż w lecie 🙂 Dlatego podróż rozpocznie się od Meksyku. Taki był zresztą pierwotny plan. Obawiam się, że Stany i Kanada będą musiały poczekać, bo nie byłoby mądrym posunięciem zaczynanie podróży od drogich krajów. Ameryka Łacińska jest tańsza, no i nie ma żadnych ograniczeń wizowych, więc będę miał czas, żeby zobaczyć wszystko co chcę i bez zbędnego pośpiechu. Będę tylko musiał omijać Brazylię w czasie Mistrzostw Świata, ale przyjazd tuż po wydaje się być dobrym pomysłem, bo tłumów już nie będzie, a na pewno inwestycje poczynione przed Mistrzostwami ułatwią podróżowanie. No chyba, że nasza reprezentacja się zakwalifikuje i będzie potrzebowała dodatkowego wsparcia 🙂 Z nową trasą, Nowa Zelandia i Australia będą jedynymi drogimi krajami i wypadną w środku. Kiedy dotrę do Azji, powinienem już być ekspertem w tanim podróżowaniu 🙂

Bieszczady mi się marzą

Bieszczady mi się marzą

Cóź więc zrobić z wolnym czasem w tym roku…? Skupię się na odkrywaniu „polskiego” Londynu. Trzeba by też zaplanowac jakiś urlop… Pieniążki trzeba oszczędzać, więc mam dwie opcje: zostać w Londynie (nuuuda) albo pojechać do Polski. Ale nie chcę zamieniać jednego miasta na drugie, więc gdzie by tu wyskoczyć? Nigdy nie byłem w Bieszczadach, a ciągnie mnie w góry. Po drodze mógłbym zahaczyć o Muzeum Okręgowe w Tarnowie i zobaczyć część kolekcji Sanguszków, o której wspomniałem tutaj. Ale mam jeszcze kilka miesięcy na planowanie.

Muzeum Okręgowe w Toruniu

Muzeum Okręgowe w Tarnowie

Czas szybko leci, Wielkanoc już za miesiąc z kawałkiem. Nie pamiętam, kiedy byłem na Wielkanoc w Polsce… Postanowiłem wybrać trochę dłuższą drogę tym razem. Wezmę nocny autokar do Amsterdamu, spędzę dzień w Amsterdamie (Muzeum Marynistyczne mi się marzy), po czym wsiądę do nocnego pociągu Jan Kiepura do Poznania, szybka przesiadka i już jestem we Wrocławiu, ze sporym zapasem czasu na przygotowanie święconki 🙂 Wyniesie mnie to wszystko mniej więcej tyle samo, co samolot „tanich lini lotniczych”, a ile nowych doświadczeń?!?

Muzeum Marynistyczne w Amsterdamie

Muzeum Marynistyczne w Amsterdamie

Trasa pociągu Jan Kiepura

Trasa pociągu Jan Kiepura

Obiecuję również poprawę – nowe wpisy będą się pojawiały regularnie. Nie dajcie się grypie!!!

Categories: Podróż, Różności | Tagi: , , , , | 2 komentarze

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: